จดหมายรักถึงเพลงรัก

 

.

สวัสดีค่ะ คุณนักจัดรายการวิทยุ

 

ขอบคุณมากสำหรับเพลงที่อุตส่าห์เปิดให้ฟัง

...ฉันได้ฟังแล้วตั้งแต่ต้นจนจบ คุณใจดีจริงๆค่ะ

ที่อุตส่าห์แทรกเพลงเก่าๆ เพลงนี้ลงในรายการเพลงสมัยใหม่ของคุณ

 

"จดหมายขอเพลงฉบับนี้เป็นฉบับแรกของผมในปีนี้

...นานมากแล้วที่ผมไม่ได้รับจดหมายขอเพลงที่บรรจงเขียนอย่างตั้งใจ

เพื่อเป็นการขอบคุณคุณผู้ฟังที่ใช้วิธีที่แสนโรแมนติกในการสื่อสาร

ผมขอมอบเพลงนี้ให้คุณฟังเป็นเพลงสุดท้ายก่อนเข้านอน

...ขอบคุณครับที่ติดตามฟังรายการอย่างสม่ำเสมอ

หลับฝันดีนะครับ"

 

ฉันเลิกเปิดวิทยุฟังมาราว 5-6 ปีแล้วค่ะ

ตั้งแต่ฉันพบว่า"เพลง"ส่วนมากไม่ใช่"เพลง"อีกต่อไป

นักแต่งเพลงไม่ใช่นักแต่งเพลงอีกต่อไป

พวกเขากลายเป็นโรงงานผลิตเพลงออกมาด้วยความรู้สึกที่ต่างออกไป

.....ไม่ใช่ด้วยความรู้สึกแรกที่อยากถ่ายทอดความรู้สึกมาในบทร้อยกรองที่มีจังหวะ

หากแต่คิดแค่หาเพลงสักเพลงที่"ช้าขาย"หรือ"เร็วโดน"

 

และบรรดารายการวิทยุก็พากันเหมือนกันไปหมดทุกสถานี

บางทีอาจจะเหมือนกันไปทั่วประเทศด้วยคลื่นที่มองไม่เห็น

....ที่เดินทางผ่านส่วนโค้งของโลกได้ง่ายเพียงลัดนิ้ว

รายการวิทยุที่เต็มไปด้วยการสอดแทรกโฆษณา

...แม้ว่าไม่ใช่ช่วงโฆษณา

นักจัดรายการวิทยุที่เรียกตัวเองว่าดีเจไม่มีความรู้อะไรเลยเกี่ยวกับเพลงที่เปิด

 

"พวกเขา"กำลังฆาตกรรมโลกใบนี้ด้วยความเลือดเย็น

..ให้กลายเป็นโลกที่ไร้"เพลงรัก"ที่เป็นเพลงรักจริงๆ

 

แต่ฉันยังคงฟังเพลงอยู่อย่างสม่ำเสมอ

หากแต่ติดตามเพียงศิลปินหรือนักแต่งเพลงที่ชื่นชอบ

...ไม่ได้ติดตามเพลงพวกนั้นผ่านทางรายการวิทยุอีกแล้ว

 

จนกระทั่งวันหนึ่งฉันโดยสารรถของ"เพื่อนเก่า"กลับบ้าน

..หลังจากงานเลี้ยงรุ่นสมัยมัธยม

เขาบอกฉันว่า

 

"คุณเคยฟังรายการเพลงรายการนี้หรือเปล่า

....ผมว่าคุณน่าจะชอบ"

 

ฉันตอบเขาว่าฉันไม่ได้ฟังรายการวิทยุแล้ว

 

"มิตรรักนักเพลงคนดังเลิกฟังวิทยุนี่นะ"

 

ฉันยิ้มให้เขาแทนคำตอบ

ฉันไม่ทราบจะตอบเขาว่ากระไรได้

สมัยนั้นฉันโดนเขาเย้าอยู่เสมอว่าเป็น"คนดัง"

....เมื่อนักจัดรายการวิทยุเปิดเพลงตามคำขอของฉันในจดหมายและอ่านชื่อเล่นออกอากาศ

 

เขาเอื้อมมือไปสัมผัสผิวเรียบของเครื่องเสียงรุ่นใหม่เพียงแผ่วเบา

ฉันคิดว่าจะพยายามทนกลั้นใจฟังจนกว่าจะถึงบ้าน

แล้วเสียงเพลงก็ดังแผ่วมาโดยจับทิศทางไม่ได้ว่ามาจากทางไหน

...ใสและกังวาล เหมือนแก้ว

มิน่า ใครต่อใครจึงเสียเงินเป็นครึ่งแสนเพื่อเครื่องเสียงดีๆสักชุด

 

แล้วฉันก็ได้ฟังคุณจัดรายการเป็นครั้งแรก

ตอนนั้นคุณกำลังเล่าเรื่องเกี่ยวกับเพลงเพลงหนึ่ง...เพลงที่ฉันชอบ

วิธีที่คุณเล่าเรื่องถึงเพลง"เก็บใจ"จากหนังสือ"เพลงเขียนคนดนตรีเขียนโลก"

ทำให้ฉันอดอมยิ้มไม่ได้

 

"ผมแต่งเพลงนี้มอบ ให้ภรรยาเมื่อครั้งเป็นแฟนกัน

มันเป็นความรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

เมื่อเราพบคนที่เราคิดว่าชีวิตที่เหลือของเราหลังจากนี้

จะมีเขาอยู่เคียงข้าง จะรู้สึกว่าชีวิตที่ผ่านมา เราได้รอคนนี้อยู่"

 

คนขับรถหันมายิ้มกับฉันเก้อๆก่อนเปรยว่า

 

"เออแฮะ เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เราจะเจอ จะรู้สึกแบบไหน

นานแค่ไหนเราจะรู้ แล้วถ้าเกิดเจอแล้วไม่ทันรู้ตัวหล่ะ

ถ้ามีแต่เป็นแฟนคนอื่น เด็กเกินไป แก่เกินไป

หูหนวกตาบอด แขนขาด้วน แล้วจะอยู่ด้วยกันได้ไหม

...เรื่องรักเรื่องพรหมลิขิต ผมไม่เข้าใจเรื่องพวกนั้นจริงๆ"

 

แม้ว่า"เพื่อนเก่า"ของฉันจะดูภูมิฐานขึ้นนิดหน่อย

ด้วยขนาดรอบเอวและปริมาณเส้นผมตรงหน้าผาก

แต่เขาก็คนเดิมคนนั้นที่ฉันเคยรู้จัก

...คนที่ไม่สามารถเข้าใจอะไรๆที่บวกลบด้วยตัวเลขไม่ได้

 

ฉันยังอมยิ้มไม่หุบกับเสียงเพลงที่เรื่อยไล้ในห้องโดยสาร

อืม ยังมีนักจัดรายการเพลงอย่างนี้อยู่อีกหรือ

แล้วฉันก็เปิดรายการของคุณฟังอีกทุกๆคืนหลังจากนั้น

 

เพลง"เธออยู่ไหน"ที่ฉันขอให้คุณเปิดในจดหมายฉบับก่อน

เต็มไปด้วยเรื่องราวที่น่าสนใจของเบื้องหลังบทเพลงนี้

 

ในหนังสือ"บันเทิง บางที"ของครูชาลี อินทรวิจิตร

ครูเล่าว่าเมื่อแรกครูตั้งใจว่าจะเขียนเพลงนี้

...ด้วยความรู้สึกที่อยากให้เป็นสะพานเชื่อมระหว่างคนในสองภพ

เพลงแต่งขึ้นตอนที่ป่วยและอยู่ในระหว่างรักษาตัวจากอาการแพ้ยารุนแรง

เตียงข้างๆของครูเป็นคุณลุงที่ป่วยด้วยโรคมะเร็ง

กำลังรอภรรยาเดินทางมาจากฉะเชิงเทราเพื่อเซ็นต์ยินยอมผ่าตัด

..ลุงเขียนจดหมายไปแล้ว แต่รอแล้วรอเล่าภรรยาก็ไม่มา

ครูและคุณลุงสนทนากันทุกเรื่อง

และครูชาลีก็สัญญาว่าจะไปตามภรรยาของลุงให้ที่ฉะเชิงเทราถ้าหากครูหายแล้ว

 

เย็นวันหนึ่งคุณลุงเอ่ยถามครูเกี่ยวกับเพลงที่แต่งกับคุณสมานเมื่อกลางวัน

ครูจึงเล่าให้ฟังว่าเป็นเพลงคู่ที่แต่งเพื่อร้องตอบโต้ระหว่างคนในสองภพ

เพลงชื่อ ว่า"เธออยู่ไหน"

แล้วครูก็ถามกับลุงว่าอยากฟังเพลงที่แต่งเสร็จแล้วไหม

 

"เอาสิ"

 

ในสมัยนั้นโรงพยาบาลไม่ติดมุ้งลวดเหมือนทุกวันนี้

เตียงคนไข้ยังคงต้องกางมุ้งคลุมอยู่

ลุงนอนฟังครูร้องเพลงที่เพิ่งแต่งเสร็จอยู่ในมุ้ง

และสิ้นลมไปบนเตียงแบบนั้น

...โดยที่ครูชาลีเองก็ไม่รู้ว่าลุงได้ฟังเพลงจนจบหรือเปล่า

 

ยิ่งได้ฟังเรื่องราวฉันยิ่งชอบเพลงนี้

 ขอบคุณอีกครั้งที่เปิดให้ฟัง

 ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสฟังเพลงนี้จากรายการวิทยุอีกครั้ง

 แม้ว่ารายการของคุณจะมีวิธีสื่อสารกับนักจัดรายการมากมาย

...รวดเร็วและเข้าใจได้ง่าย

แต่ฉันก็ยังอยากเขียนจดหมายถึงคุณอยู่ดี

จดหมายที่เขียนด้วยความรู้สึกขอบคุณที่นักจัดรายการวิทยุสักคน

ยังใส่ใจเลือกเพลงที่สามารถเรียกว่าเพลงได้เต็มปากเต็มคำมาเปิดให้คนฟัง

ฉันเชื่อเสมอว่าเพลงดีๆสักเพลงหรือหนังสือดีๆสักเล่ม

...ต้องเกิดจากความรัก

รายการเพลงดีๆสักรายการก็เช่นกันค่ะ

 

ด้วยความรัก

 

ผู้ฟังรายการของคุณ

 

ข้อมูลเพลง"เก็บใจ"จากหนังสือ "เพลงเขียนคนดนตรีเขียนโลก":ประภาส ชลศรานนท์

ข้อมูลเพลง"เธออยู่ไหน"จากหนังสือ "บันเทิงบางที":ชาลี อินทรวิจิตร